من تو این مدت اینقدر مشغول بودم که نتونستم بهشون سر بزنم تقریبا ۱۰ روز خونه مامانم بودم که از اونجا دسترسی به اینترنت نداشتم . حالا ماجرای زایمانم :

 سه شنبه شب در حدود ساعت ۱۲ با همسری تلویزیون نگاه میکردیم  که احساس کردم تو دلم یه چیزی ترکید البته قبلش هم یه کمر درد مختصری داشتیم اما به نظرم اومد که طبیعیه و متوجه شدم که کیسه آبم پاره شده از اونجایی که قبلا در این مورد خیلی شنیده بودم و حتی خونده بودم که از پاره شدن کیسه آب تا تولد بچه فرصت هست حتی خیلی از مامانا تو خونه استراحت می کنن و از اونجایی که خیلی هپلی بودم به سرعت رفتم حموم با معذرت از همه ( برای مامانای آینده این چیزا یه تجربه اس) تو حموم دیدم که آبی که از من خارج میشه سبزه  خیلی تعجب کردم چون شنیده بودم که مایع کیسه آب بی رنگ است تو این فاصله همسری به مامانم زنگ زد که حاضر شو می اییم دنبالت مریمو ببریم بیمارستان من بی خیال هم واسه خودم دوش حسابی گرفتم خلاصه ۲۰ دفعه مامانم زنگ زد تا از حموم اومدم بیرون ( یه توصیه به خانم های باردار قبل از زایمان حمام نرن اتاق عمل وحشتناک سرده )

تو همین فاصله من درد کمرم بیشتر شد یکی از مهم ترین علایم زایمان کمر درده نه دل درد خلاصه رفتیم بیمارستان و به دکتر کشیک گفتم که آب سبز ازم خارج میشه اونم قیافش اینجوری شد بعد از معاینه که واقعا وحشتناک بود گفت : بچت مدفوع کرده و یه نامه بستری داد دست من و گفت زود برو بستری شو

اینجا بود که من متوجه وخامت اوضاع  شدم همسری رفت که لباس بستری برام بخره دکتر حتی صبر نکرد و خودشون لباس تنم کردن و سرم زدن و به من سند وصل کردن قبل از این کارها پرستار به من می گفت زود باش چرا با کفش اومدی برو کفشتو در بیار منم کفشمو در آوردم و رو سنگ بیمارستان همینطور که آب ازم میرفت دویدم تمام پرستارها از توی اتاق سرشونو آوردن بیرون که کی اینطوری می دوید گفتم من پرستار گفت از یه خانم حامله واقعا چنین سرعتی بعیده گفتم من فکر خودم نیستم فکر بچه هستم

خلاصه تو اتاق عمل که از یخچال هم سردتر بود من فقط به پسرم فکر میکردم  و از خدا کمک می خواستم هر چند من بی حسی موضعی شدم اما به خاطر مواد آرام بخشی که تو سرم میریزن یه جور نا آگاهی تو آدم ایجاد میشه اما من لحظه ای که پسرم گریه کرد به خوبی یادم میاد خیلی احساس عجیبی بود امیدوارم همه زنها این لحظه شیرین رو احساس کنن . و بعد صورت پسرمو گذاشتن رو صورتم من اون لحظه دو تا چشم باز و موهای زیادشو دیدم .

من تجربه زایمان طبیعی ندارم ولی تو اتاق روبروی من یه خانمی زایمان طبیعی میکرد اینقدر جیغ می کشید گریه میکرد منم پای به پای اون گریه میکردم تا بچش به دنیا اومد زایمان سزارین هم بعدش خیلی سخت بود خیلی مخصوصا بعد از یک روز که تو رو مجبور می کنن راه بری من موقع پایین اومدن از تخت بیچاره شدم و تا چند روز به خاطر ماده بی هوشی سر درد وحشتناکی داشتم به همه مامانایی که می خوان اپیدورال زایمان کنن توصیه می کنم به هیچ عنوان تا چتد ساعت بعد از عمل سر شونو تکون ندن. ولی با اینهمه زایمان خیلی خوبی داشتم و از خدا به خاطر تمام نعمت هاش سپاسگزارم .

برای من و خانواده کوچیک من خیلی دعا کنید.